Met hun nieuwste creatie keert Okidok terug naar het zuivere clowneske werk. Ze spelen zonder woorden, maar zetten des te meer in op hun sprekende lichaamstaal en de typische, clowneske esthetiek. 

Het karretje waarmee de twee clowns onderweg zijn, zou hen moeten beschermen en onderdak moeten bieden. Het stelt hen echter danig op de proef: het schommelt, het slingert, het maait hen onderuit en schopt hen eruit. De vaste grond lijkt continu onder hun voeten weg te zakken.
Ondanks alles probeert het duo zich staande te houden en de kar terug in evenwicht te krijgen, zodat ze hun weg alsnog kunnen verderzetten. 

De clowns houden ons een spiegel voor: doorheen hun pogingen tonen ze ons onze menselijke kwetsbaarheid en de absurditeit van ons bestaan. Een existentialistische, maar ook tragikomische situatie in een beckettiaanse sfeer, waarin twee sociaal onaangepaste individuen vooral op elkaar zijn aangewezen.   

© Denis Gregoire